Home สาระทั่วไป ถ้าเราไม่รู้จัก พอเพียง ก็จะไม่มีวัน..พอใจ

ถ้าเราไม่รู้จัก พอเพียง ก็จะไม่มีวัน..พอใจ

2 second read
96

เเชร์เรื่องนี้

ว่ากันว่า กิเลสตัณหาของคนไม่มีวันหมด ยิ่งนับวันยิ่งพอกพูน เพิ่มขึ้น ทวีขึ้นความอยากได้ใคร่มีทำให้คนเราต้องดิ้นรนทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ต้องการ

เงินทองและทรัพย์สินที่มีค่าต่างๆวัตถุเฟอร์นิเจอร์ที่ประดับร่างกายความพึงใจในเพศและกามารมณ์ รูป รส กลิ่น เสียง และสัมผัสทั้งหลาย ถามว่า เราต้องการอะไร และมากเท่าใด แค่ไหน ขั้นไหน ถึงจะเต็ม ถึงจะพอคำตอบก็คือ ไม่รู้เหมือนกันนั่นล่ะครับ

บางคนดิ้นรนจนถึงตอนแก่ชราแล้ว กลับพบความจริงแห่งสัจธรรมที่ว่า ชีวิตคนเรานั้นไม่ได้ต้องการอะไรมากมายเลยก็สายไปเสียแล้ว เข้าสู่วัยชราเสียแล้ว

เงินทองที่หามาก็ต้องยกให้ลูกหลาน หรือไม่ก็นำมารักษาอาการเจ็บป่วย ชื่อเสียงเกียรติยศก็เสื่อมมลายไป ผู้คนที่เคยนับหน้าถือตาก็หายหัว ความพอใจในรสสัมผัสที่เคยมีก็ลดลง ถึงวันนั้น เราอาจคิดบอกกับตัวเองว่า รู้อย่างนี้ เราหยุดดิ้นรนไปตั้งนานแล้ว

คำถามต่อมาก็คือ แล้วยังไงล่ะ จะให้ยอมแพ้กับชีวิตหรืออย่างไร คำตอบก็คือ ให้ฉุกคิด ไม่ใช่ให้ยอมแพ้ ยอมแพ้คือ ปล่อย ไม่เอา ไม่ทำอะไรแล้ว ฉุกคิดคือ รู้ว่าเราควรจะทำอะไร เมื่อไร แค่ไหน และเท่าใด ถึงจะพอดี

ตั้งเป้าหมายและทำไปตามเป้าหมายนั้น เมื่อทำได้ถึงระดับขั้นที่เราพึงพอใจ ก็รู้จัก หยุด รู้จัก พอ หรือรู้จัก ลดทอน ความต้องการลงบ้าง นี่แหละครับ เรื่องของความพอเพียงและพอใจ

ให้เวลาตัวเอง หันกลับมาดูแลตัวเอง ไม่ใช่เฉพาะร่างกาย แต่รวมถึงหัวใจ จิตใจ สมอง และความรู้สึกนึกคิดของเรา ให้เวลาตนเองในการขัดเกลาจิตใจ ไม่ให้กิเลสตัณหาเข้าครอบงำมากนัก

มีเวลาทำในสิ่งที่ควรทำ หรืออยากทำ ใช้ชีวิต ให้คุ้มค่าที่สุดในเวลาที่มีอยู่ ค้นหาความต้องการในชีวิตให้เจอ เพียงเท่านี้ เราก็จะอยู่อย่างเป็นสุข

ขอบคุณแหล่งที่มา : feelingdd

 

Loading...
Comments are closed.

Check Also

สุดสลด ไวรัสโควิด-19 คร่าชีวิต แพทย์จีนเพิ่มอีก 3 ราย

FacebookTwitterLineแพทย์จีนเสียชีวิตเพิ่มอีก 3 รายในจีนเมื่อวานนี้ หลังติดเชื้อไวรัสโคโรนา…